4857 Sayılı İş Kanunu’ un 46. Maddesine göre ‘’İşçi yedi günlük süre içinde altı gün çalıştıktan sonra kesintisiz 24 saat dinlenme hakkına sahiptir’’.
Fakat hafta tatili bakımından bireysel iş sözleşmesiyle veya toplu iş sözleşmesiyle düzenleme yapılabilir.
İş Kanunu’muz hafta tatilinin kesintisiz olarak kullandırılmaları gerektiğini düzenlediğinden o gün 2 saat dahi çalıştırılsa usulüne uygun kullandırılmadığı anlamına gelir.
Hafta tatilinin ispatı ise işçiye aittir. İşçi bu konuda iddiasını ispatlarken İşyeri kayıtlarını ,işyerine giriş ,çıkış belgelerini ,işyeri yazışmalarını delil olarak kullanılabildiği gibi,tanık deliline de dayanabilir.
4857 sayılı iş kanunu md 56/5 ‘ e göre ‘’Yıllık izin dönemine denk gelen hafta tatili ve Ulusal Bayram ve genel tatil günleri yıllık izin hesabında dikkate almaz’’.
Bu durumda 21 gün yıllık izne çıkan işçinin bu izin süresinden 3 gün olan hafta tatilleri mahsup edilir ve işçinin toplam 18 gün yıllık izin kullandığı kabul edilir.
Toplu iş sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesiyle cumartesi günü de tatil günü olarak kararlaştırılmışsa , bu durumda Pazar günüyle beraber cumartesi günü de yıllık izin süresinden düşürülecek midir?
YARGITAY’ ın yeni ilke kararlarına göre ‘’ Cumartesi günüde açıkça hafta tatili olarak kararlaştırılmışsa yıllık izin içerisinden mahsup edilir. Bu durumda örneğin, 21 gün yıllık izni kullanan işçinin cumartesi ve Pazar günlerinin hafta tatili olarak belirlenmesi durumunda 6 gün mahsubu ile toplam 15 gün yıllık izin kullandığı kabul edilecektir.
Ama bunun için cumartesi günlerinin akdi tatil olarak değil, hafta tatil günü olarak belirlenmiş olması zorunludur.